Amalia Melancholia, Queen of the Palm Trees. Ένα θεατρικό έργο

Τι συμβαίνει σε μια γυναίκα όταν η προσωπική της ζωή γίνεται κρατική υπόθεση και το ίδιο της το σώμα γίνεται αντικείμενο δημόσιας συζήτησης;

Στις 10 και 11 Οκτωβρίου, το θεατρικό έργο «Amalia Melancholia, Queen of the Palm Trees» θα παρουσιαστεί στη Λευκωσία - μια βαθιά και οπτικά εντυπωσιακή παραγωγή για την Αμαλία, την πρώτη βασίλισσα της Ελλάδας.

Η νεαρή Αμαλία έφτασε στην Ελλάδα το 1837 και έγινε βασίλισσα σε πολύ μικρή ηλικία. Αναμενόταν όχι μόνο να μοιραστεί τη ζωή της με τον King Otto, αλλά και να γίνει σύμβολο της νέας χώρας. Ωστόσο, το βασικό που αναμενόταν από εκείνη ήταν ένας διάδοχος.

Τα χρόνια περνούσαν και παιδί δεν υπήρχε ακόμη. Η πίεση προς την Αμαλία εντεινόταν: η υγεία της έγινε αντικείμενο ιατρικών πειραμάτων, η προσωπική της ζωή αντικείμενο δημόσιας εξέτασης και η αδυναμία της να γίνει μητέρα μετατράπηκε σταδιακά σε πολιτικό πρόβλημα.

Όμως πίσω από την εικόνα της βασίλισσας που είχαν δημιουργήσει όσοι βρίσκονταν γύρω της υπήρχε μια πραγματική γυναίκα - με τις δικές της επιθυμίες, συναισθήματα, μοναξιά και αγάπη για την Ελλάδα.

Μία από τις πιο αξιοσημείωτες κληρονομιές της είναι ο National Garden, στην καρδιά της Αθήνας. Μέσα στο άνυδρο και σκληρό αστικό τοπίο, η Αμαλία δημιούργησε μια πράσινη όαση - έναν τόπο που συνεχίζει να ανθίζει σχεδόν δύο αιώνες αργότερα.

Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που ο κήπος στο έργο γίνεται ένα ιδιαίτερο σύμβολο. Παρόλο που η Αμαλία δεν μπορούσε να γίνει μητέρα με την παραδοσιακή έννοια, δημιούργησε κάτι άλλο - έναν χώρο που μεγαλώνει, αλλάζει και συνεχίζει να υπάρχει μετά από εκείνη.

Η παραγωγή βασίζεται σε 887 επιστολές που έγραψε η Αμαλία στον πατέρα της, καθώς και σε ιστορικά έγγραφα και αρχειακό υλικό. Εδώ, το θέατρο συναντά την κίνηση, τη μουσική, την εικαστική τέχνη και την ποίηση, μετατρέποντας την ιστορία της βασίλισσας σε ένα συναισθηματικό ταξίδι στον χρόνο.

Το «Amalia Melancholia» δεν είναι απλώς ένα ιστορικό θεατρικό έργο. Είναι μια ιστορία για μια γυναίκα το σώμα της οποίας άλλοι προσπάθησαν να ελέγξουν, για τη μητρότητα και τις προσδοκίες της κοινωνίας από αυτήν, για την εξουσία, τη μοναξιά και όσα μπορεί να δημιουργήσει ένας άνθρωπος ακόμη κι όταν η ζωή του στερεί αυτό που επιθυμούσε περισσότερο.