Το Άλφα και το Ωμέγα

Το Isnotgallery contemporary παρουσιάζει την έκθεση ''Το Άλφα και το Ωμέγα'', μια επιμελημένη επιλογή έργων από διαφορετικές περιόδους της δημιουργικής πορείας του Stelios Votsis (1929-2012), από την οικογενειακή συλλογή του καλλιτέχνη.

Η έκθεση ''Το Άλφα και το Ωμέγα'' προτείνει μια ανάγνωση του έργου του Stelios Votsis μέσα από το πρίσμα της κοσμολογίας και της διαμόρφωσης της σύγχρονης ταυτότητας στην Κύπρο. Ο τίτλος δεν υποδηλώνει απλώς μια χρονική αρχή και ένα τέλος - λειτουργεί ως φιλοσοφική συνθήκη. Στο έργο του Votsis, η αρχή και το τέλος συνυπάρχουν ως μια συνεχής ροή.

Ο Votsis ήταν ένας από τους πρώτους Κύπριους καλλιτέχνες που υιοθέτησαν οργανικά την αφαίρεση, όχι ως μίμηση μιας διεθνούς τάσης, αλλά ως υπαρξιακή και κοσμολογική αναγκαιότητα. Στην αφηρημένη γλώσσα διέκρινε τη δυνατότητα απόδοσης εκείνου που υπερβαίνει την ορατή πραγματικότητα: της αόρατης δομής που συγκρατεί το Σύμπαν. Η γραμμή, επαναλαμβανόμενη και επίμονη, δεν είναι διακοσμητικό στοιχείο - είναι φορέας δόνησης, καταγραφή συχνοτήτων, οπτικοποίηση ενέργειας.

Η εμμονή του με τις γραμμικές συνθέσεις επί έξι δεκαετίες συγκροτεί ένα συνεκτικό οπτικό σύστημα. Οι δομές του μοιάζουν ταυτόχρονα αυστηρές και εκρηκτικές: ένα σύμπαν σε ισορροπία και διαρκή κίνηση. Όπως σημείωσε και ο ίδιος, «όλα είναι ενέργεια, όλα είναι ακτινοβολία». Τα έργα του συγκροτούν ένα επίμονο, σχεδόν χειρουργικό οπτικό σύστημα.

Σε ένα μετααποικιακό πλαίσιο, η υιοθέτηση της αφαίρεσης αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Η Κύπρος τη δεκαετία του 1960 διαμορφώνει την εθνική και πολιτιστική της ταυτότητα. Σε αυτό το πλαίσιο, η επιλογή μιας μη παραστατικής γλώσσας δεν αποτελεί φυγή από την πραγματικότητα, αλλά διατύπωση μιας νέας οικουμενικότητας. Ο Votsis συνομιλεί με διεθνή μοντερνιστικά κινήματα, μεταφέροντας στο τοπικό πλαίσιο μια γλώσσα που υπερβαίνει τις εθνικές αφηγήσεις και επανατοποθετεί την κυπριακή τέχνη σε ένα κοσμοπολίτικο πεδίο.

Στο ''Το Άλφα και το Ωμέγα'', το έργο του Stelios Votsis αναδύεται ως ένα συνεχές σύστημα ενέργειας: ένα οπτικό σύμπαν όπου η αρχή και το τέλος συνυπάρχουν σε μια αέναη, πάλλουσα ενότητα.